این موضوع رو خیلی از پسرها و دخترهایی که به دانشگاه میرن و برای اولین بار تو کلاسهای مختلط میشینن خیلی زود متوجه میشن. یکی دو ماه اول گروه دخترها و پسرها کاملاً واسه همدیگه نامرئی هستند! پسرها فقط به همدیگه نگاه میکنن, به هم سلام میکنن و با هم حرف میزنن و دخترها هم همینطور. حتی جالب تر اینکه اگه مثلاً تعداد زیادی دختر تو یه کلاس باشن, واسه یه پسر خیلی سخته که تنهایی بره تو اون کلاس !!!

الف - نامرئی نباشید : خیلی ها هستن که سالها به یک محل رفت و آمد میکنن و هیچ کس متوجه وجودشون نمیشه! سرشون رو میندازن پائین, آسه میان و آسه میرن و خیلی مواظبن که مورد اصابت شاخ گربه قرار نگیرن. هیچ وقت جرات نمیکنن که به صورت یه نفر نگاه کنن چه برسه به اینکه بخوان باهاش حرف بزنن... نظر شما رو نمیدونم, اما خودم حدس میزنم که اینجور آدمها حتی از خودشون تو آینه هم خجالت بکشن که البته تعجبی هم نداره. اولین قدم برای این افراد اینه که از حالت نامرئی بودن خارج بشن. آسونترین روشی که به ذهن من میرسه سلام کردنه! من نمیتونم قدرت و معجزه سلام رو برای شما توصیف کنم. خودتون رو مجبور کنید که به دیگران (منظورم کسانیه که بیشتر از یک بار میبینید, مثل همکلاسیها یا همسایه ها و ...) سلام کنید. این کار نه جرمه, نه غیر اخلاقی و نه خلاف عرف. البته لازم نیست که حتماً با گفتن کلمه "سلام" و با صدای بلند سلام کنید, میتونید فقط با یک اشاره سر کوتاه به دیگران سلام کنید. سلام کردن باعث میشه که در خاطر افراد بمونید و دیگران متوجه وجود شما بشن و زمینه برای آشنایی های بعدی فراهم بشه. لازم نیست که حتماً وایسین و چاق سلامتی هم بکنید, یک سلام ساده با اشاره سر کافیه... و بعدش خیلی معمولی رد بشین. من 99% تضمین میکنم که از دفعه دوم و سوم به بعد همه (چه دختر و چه پسر) به شما جواب میدن و حتی تعجب میکنید که بعضی ها اسمتون رو هم میدونن و ممکنه از خیلی ها یک لبخند هم دریافت کنید!

ب - شرایط رو برای خودتون آسون کنید : یکی از بزرگترین اشتباهات تازه کارها اینه که همیشه به سراغ سخت ترین حالت ممکن میرن! توی ارتباط هم این موضوع صادقه... بزارین یه مثال براتون بزنم, پسری رو در نظر بگیرین که خیلی خوش سلیقه تشریف دارن و اصولاً زیر نیکول کیدمن رو قابل نگاه کردن نمیدونن. طبیعتاً ایشون هیچ وقت به هیچ دختری که زیر این استاندارد باشن, توجهی ندارن. در این شرایط فرض کنید که یه روز شانس میزنه و ایشون فتوکپی رنگی نیکول کیدمن رو تو یه مهمونی می بینند و تصمیم میگیرن که برن جلو و مثلاً یه جوری سر صحبت رو باز کنن. طبیعیه که این آدم که سالها به دنبال این مورد خاص بوده دست و پاش به رعشه میفته, آب دهنش خشک میشه و همه جاش عرق میکنه و معمولاً یا وسط راه بیخیال میشه, یا چنان گندی میزنه که میشه براش یه جوک ساخت! خوب آخه آدم حسابی! تو که تاحالا به جز با خواهرت و دخترخاله 12 سالت با هیچ دختر دیگه ای حرف نزدی, دیوونه ای میری سراغ همچین آدمی که از شدت استرس خودتو خراب کنی!؟ بهترین توصیه برای آدمهای خجالتی اینه که تا زمانی که اعتماد به نفس کافی پیدا نکردن, سراغ افرادی که نظرشون رو جلب میکنن نرن! برین سراغ دختر یا پسری که دوست شدن با اون براتون الویت زیادی نداشته باشه و فقط باهاش راجع به هر چیزی که میخواین حرف بزنید. اینجوری ذهنتون به حرف زدن با افراد جنس مخالف عادت میکنه و اعتماد به نفس و خونسردی بیشتری به دست میارین. (و حتی ممکنه یکی دوتا دوست-دختر یا دوست-پسر هم پیدا کنید!)

ج - تنهایی نپرین : همه میدونن که دخترها خیلی کم تنها هستن و معمولاً خیلی سریع یه دسته با هم تشکیل میدن و با هم اینور اونور میرن. اینو خیلی راحت میشه تو محیط های عمومی مثل دانشگاه و همینطور تو مناسبتهای خصوصی مثل مهمونی ها دید. من بعداً در مورد این دسته ها باید چیزهای زیادی بنویسم, اما مهمترین خصوصیت این دسته ها اینه که هر کس تنهایی بره طرفشون 100% کنف میشه! حتی اگه تو این دسته ها دختری باشه که از شما خوشش هم بیاد, اما چون میخواد جلو دوستاش حفظ ظاهر کنه برخورد متفاوتی با شما میکنه و این کاملاً طبیعیه. راه حل این موضوع خیلی ساده, زیرکانه و فوتبالیه : "یارگیری نفر به نفر". ببینید, موضوع اینه :اگه فرضاً دسته مورد نظر شما سه نفرست, شما باید سه نفری برین طرفشون. اینجوری احتمال حال گیری به زیر 10% کاهش پیدا میکنه!

وقتی که با یکی دو نفر از دوستاتون با افراد جنس مخالف روبرو میشین, حمایت روانی اونها باعث میشه که مقدار زیادی از فشار و استرس شما کم بشه. وقت بیشتری برای فکر کردن روی حرفاتون دارین و در صورتی که کار در حال خراب شدن باشه اونها به کمکتون میان. با توجه به این موضوع, مهمترین قدم برای هر آدم خجالتی, پیدا کردن یکی دو تا "کمک-خلبان قابل اعتماده"... چون خلبانهایی که تنها میپرن زود سقوط میکنن

اما ...... در انتخاب کمک خلبانها حتما دقت کنید

د- گاهی مواقع میشه غیر مستقیم عمل کرد : براتون یک مثاله عملی می زنم : فرض کنید توی کلاستون دختری هست که خیلی ازش خوشتون میاد. احتیاجی نیست که ریسک کنید و مستقیم سراغش برید. به جاش می تونید با دخترهای دیگه ای که می دونید به شما علاقه دارن یا می تونید علاقه مندشون کنید گرم بگیرید. با اون ها خوش و بش کنید و از خودتون یک شخصیت جذاب ارایه بدید که همه از حضورتون لذت می برن. حتی می تونید دختری رو که دوست دارید عملا وارد دایره توجهتون نکنید تا بیشتر تحریک بشه و به فکر بیفته که چرا شما به اون محل نمی دید و دلش بخواد اون هم مورد توجه شما قرار بگیره و قسمتی از توجه شما رو به خودش بدست بیاره. و بعد کم کم شما می تونید این افتخار رو به او هم بدید که بهش محل بدید.
یادتون باشه اگه محبوب قلب تعداد زیادی آدم بشید، روز به روز به طرفداراتون اضافه میشه. و اگه هم هیچ کسی بهتون علاقه و توجه نداشته باشه، هیچ کس جدیدی هم سراغتون نخواهد اومد. این ذات آدمیزاده، به نفع خودتون ازش استفاده کنید.